Trafiłem na ciekawy artykuł:
http://kobieta.gazeta.pl/kobieta/1,107881,...e_w_glowie.html

deita MM skupia się głownie na tym co jemy, zaniedbując (lub też kładąc mały nacisk) i na ODPOWIEDNI wysiłek fizyczny (długi ale nie intensywny) i warstwę psychologiczną (vide: powyższy artykuł).

Co o tym myślicie?

Generalnie początek artykułu jest ok, że wszystko zaczyna się w głowie i do diety trzeba być gotowym psychiczne. Natomiast ta końcówka z tą modlitwą to już lekka przesada. Poza tym ten artykuł dotyczy jedynie osób, które mają problem z zajadaniem smutków a są też takie które tyją z powodów hormonalnych lub problemów z trzustką. W związku z tym, z mojego punktu widzenia mało przydatna informacja. Ponadto mamy już w Polce przykład fanatyków przed pałacem w Warszawie i myślę, że Boga do diety mieszać się nie powinno.

Tak ten fragment z mieszaniem religii do diety jest przegięciem.
Jednak pozostałe wątki są ważne a często pomijane (i na pewno nie tak rzadkie jak sugerujesz).

Sue Prosser ma dzisiaj 60 lat. Ta Brytyjka schudła 30 kilogramów i jest przekonana, że jej nowa figura to efekt wiary i modlitwy. Prosser opublikowała poradnik dietetyczny, który nie podaje dietetycznych przepisów, lecz jest czymś na kształt religii diety. Autorka popularnego na Wyspach poradnika o tytule "Fit for Life Forever" namawia, aby dietę rozpocząć od modlitwy do Ducha Świętego. Należy prosić o to, aby pomógł wyzwolić się z niedobrych nawyków jedzeniowych. Według Prosser modlitwy przynoszą nadzieję, wyciszenie i wiarę, że można pokonać swoje słabości


ten fragment dotyczy WIARY


W Ameryce powstała dieta oparta na religii. Jej twórczynią jest Gwen Shamblin, która podpowiada jak rozwiązać problem emocjonalnej relacji z jedzeniem. Shamblin radzi, aby przed każdym posiłkiem zapytać siebie uczciwie: Czy Jezus jadłyby kilogram lodów na raz?


a ten to na 100% dla kasy

adhd (fajny nick chyba wcześniej miałaś inny bo jakoś Cię nie kojarzę) ale z pojedynczych przypadków nie robiłbym jednak reguły. Jednak kwestii psychologicznych przy odchudzaniu są istotne i niedoceniane.

zawsze ten sam od 1lutego a adhd to moja niesforna-kocica adzia/od malucha ma takie objawy;kot co nie spi?znasz takiego?bo ja pierwszy raz w zyciu mam takiego?od poczatku inaczej sie zachowywała niz cała zgraja kotów-ale jest cudowna-tylko by czasami na dupie chciała usiaśc i przestała tak przerażliwie pyskowac